سعید عیسوی
میدان نبرد ،امروز بیش از آنکه صحنه رویارویی نظامی باشد، عرصه جنگ روایتهاست. اخیراً انتشار هدفمند ویدیویی از جشن بلوغ مذهبی یک نوجوان کلیمی (یهودی) در تهران توسط خبرنگار رژیم صهیونیستی جنجالی ساختگی آفرید.
برخی کانالهای داخلی با دیدن تزئینات آبی و سفید شتاب زده آن را به «پرچم اسرائیل» تعبیر کردند و ناخواسته در پازل دشمن بازی کردند. اما هدف این عملیات روانی چه بود؟ خدشهدار کردن مرز میان «یهودیت» به عنوان یک «دین الهی» و «صهیونیسم» بهعنوان یک حزب سیاسی.
برای خنثی کردن این فتنه باید به ریشه ماجرا بازگشت و پرسید چرا رنگ آبی و سفید؟ آیا این رنگها ذاتاً سیاسیاند یا ما با یک دزدی تاریخی مواجهیم؟
تِخِلِت؛ نردبانی از دریا تا آسمان
برای درک اینکه چرا در جشنهای مذهبی یهودیان ایران رنگ آبی دیده میشود، باید به هزاران سال پیش و متون دینی آنان بازگشت. این رنگ که در فرهنگ عبری «تخلت» نامیده میشود، ریشهای عمیق در الهیات یهود دارد و قرنها پیش از آنکه حتی واژه صهیونیسم ابداع شود، با هویت دینی یهودیان گره خورده بود.
در تورات خداوند به موسی فرمان میدهد که بنیاسرائیل بر گوشههای لباس خود رشتههایی بیاویزند که یک نخ آن آبی باشد. فلسفه این دستور، تزئین لباس یا نمایش قدرت نبود؛ بلکه ایجاد یک نشانه دائمی برای یادآوری خداوند بود.
در تلمود، این نمادپردازی بدین شکل تشریح شده است:
رنگ آبی (تخلت) یادآور رنگ دریاست، دریا آدمی را به یاد آسمان میاندازد و آسمان تداعیکننده عرش خداوند است.
این رنگ نماد خالص معنویت یهودی و یادآوری فرامین الهی بود، بیآنکه هیچ بار دیگری بر دوش داشته باشد.
حال خود قضاوت کنید وضعیت و عملکرد جنایت خیز و ضد بشری رژیم کثیف صهیونیستی چه نسبتی با این تفکرات دارد؟؟؟
ارتباط با ما: ferghepajoohi@gmail.com