خدا در اسلام و قانون جذب
در فلسفه ی اسلامی خداوند به عنوان آفریننده و حکیم مطلق در نظر گرفته می شود که همه چیز را از هیچ آفریده است. طبق تعالیم اسلامی تمام قوانین جهان مستقیم یا غیر مستقیم به اراده و حکمت خداوند وابسته است. در این دیدگاه هیچ چیزی مستقل و خارج از اراده ی خداوند وجود ندارد. به همین ترتیب، قانون جذب که در برخی مکاتب فکری به عنوان یک قانون جهانی و ذهنی مطرح شده است، با توحید افعالی یعنی اعتقاد به اینکه فقط خداوند است که امور عالم را به انجام میرساند در فلسفه ی اسلامی مغایرت دارد.

در نظرگاه قانون جذب انسان به عنوان یک موجود خود مختار می تواند با استفاده از تفکرات احساسات و خواسته های خود واقعیت هایی را در زندگی اش بیافریند. بر این اساس، انسان از طریق ذهن و تمرکز بر خواسته ها مستقلا قادر به «جذب» و «خلق» هر چیزی است که بخواهد. در این دیدگاه انسان خود را در جایگاه خالق و کنترل کننده ی جهان می بیند و کائنات را به عنوان یک موجود پاسخگو به خواسته های خود تصور می کند.

توحید افعالی در اسلام به این معناست که خداوند تنها کسی است که می تواند افعال و حوادث جهان را به وجود آورد و آنها را تحت کنترل داشته باشد. این نگرش به وضوح با ایده ی قانون جذب که انسان را در موقعیت قدرت مطلق برای تغییر واقعیت ها قرار می دهد منافات دارد. اگر خداوند به عنوان آفریننده و تدبیر کننده ی جهانیان شناخته می شود و انسان تنها از طریق اراده ی اوست که می تواند به خیر و سعادت برسد پس تصور اینکه انسان به تنهایی قادر است بدون دخالت خداوند دنیای خود را به شکل دلخواه تغییر دهد، با مفهوم توحید افعالی سازگاری ندارد.در واقع در اسلام خداوند صاحب اختیار مطلق در انجام امور جهان است و انسان نمی تواند بدون اراده ی او تأثیری در کائنات بگذارد.

حتی اگر انسان از تفکر و اراده ی خود استفاده کند، این همچنان در چارچوب اراده ی الهی است که به او آزادی عمل داده است. اسلام تأکید می کند که هیچ چیز به طور مستقل در دست انسان نیست؛ حتی اگر انسان از توانایی های ذهنی خود برای جلب موفقیت یا تغییر شرایط زندگی استفاده کند این توانمندی ها نیز در نهایت به اراده ی خداوند وابسته است. بنابراین ایمان به قانون جذب به عنوان یک .. سیستم جدا و مستقل از اراده ی الهی در نهایت می تواند به انکار توحید افعالی منجر شود.

اگر فرض کنیم که انسان ها بتوانند با استفاده از ذهن خود مستقلاً و بدون نیاز به واسطه ای از جانب خداوند به خواسته های خود دست یابند، این نگرش ممکن است در نهایت به کفر یا خدشه دار شدن توحید بینجامد؛ چرا که در این حالت قدرت خداوند به عنوان مدیر و خالق کل هستی به حاشیه رانده می شود و انسان خود را صاحب اختیار مطلق می بیند.

در این دیدگاه مفهوم عبادت و رشد معنوی نیز دچار انحراف می شود، زیرا انسان به جای توکل به خداوند به خود و قدرت ذهنی خود تکیه می کند. در دین اسلام انسان باید خود را به عنوان عبد و بنده ی خداوند ببیند که تمام امکانات و توانایی هایش از جمله قدرت تفکرش در اختیار خداوند است. چنین تفکری نه تنها به انسان کمک می کند تا به حقیقت نزدیک تر شود، بلکه او را از خود پرستی و تکیه به توانمندی های محدود خود دور نگه می دارد.

در اسلام خواسته ها و آرزوهای انسان باید با اراده ی الهی هماهنگ باشد. انسان نمی تواند هر خواسته ای که به ذهنش می آید را به عنوان یک هدف درست در نظر بگیرد برای رسیدن به اهداف صحیح باید مطابق با دستور العملهای الهی عمل کرد و خواسته ها و آرزوها در چارچوب دین و شریعت تنظیم شود. در اینجا، توجه به خداوند به عنوان خالق هدایت کننده و مدیر زندگی انسان ها ضروری است.

در تفکر قانون جذب با اصطلاحاتی مانند کائنات، به عنوان نیرو یا موجودی ذهنی که به خواسته ها و افکار انسان پاسخ می دهد، تلاش می شود تا به نوعی جایگاه خداوند در زندگی انسان ها تحت الشعاع قرار گیرد. در این نگرش کائنات به عنوان یک نیروی بی طرف واکنش دهنده به افکار احساسات و خواسته های فرد و عامل مؤثر در تحقق آرزوها و تغییرات در زندگی فرد شناخته می شود، اما نگاه اسلامی به کائنات و معنای آن تفاوت بنیادینی با این نگرش دارد چرا که این مفهوم به هیچ وجه نمی تواند جای خداوند را بگیرد.

در نظریه ی قانون جذب کائنات به عنوان یک مجموعه ی ذهنی و غیر مادی در نظر گرفته می شود که قادر است بر اساس انرژی های ذهنی و خواسته های فرد به او پاسخ دهد. در این تفکر، کائنات بالقوه قادر است به افکار مثبت و منفی انسان واکنش نشان دهد.

و آنها را به واقعیت تبدیل کند مثلاً اگر فردی دائماً بر چیزی تأکید کند، این تأکید به طور غیر مستقیم به کائنات منتقل می شود و به گونه ای معجزه آسا آن چیز به زندگی فرد جذب می شود.

در این مفهوم کائنات نوعی نیروی جهانی است که نه دارای اراده، بلکه تنها به افکار و احساسات افراد پاسخ می دهد. این به معنای آن است که انسان ها قادرند با تغییر در افکار و احساسات خود واقعیت های بیرونی را شکل دهند. در این دیدگاه نه تنها خداوند نقشی در فرایند جذب ندارد، بلکه کائنات مستقل از اراده ی الهی عمل می کند .در مقابل اسلام به کائنات به عنوان مخلوقات خداوند نگاه می کند.

کائنات در نظرگاه اسلامی همه ی چیزهایی است که به اراده و فرمان خداوند آفریده شده اند و تحت مدیریت او قرار دارند. در قرآن کریم خداوند همواره به انسان یادآوری می کند که همه چیز در دنیای مادی و غیر مادی تحت تدبیر اوست و هیچ چیز بدون اراده ی او رخ نمی دهد: «الله خالق کل شیء»

در اسلام، کائنات نه تنها یک مفهوم غیر مادی یا ذهنی نیست، بلکه مجموعه ای از موجودات و نظام های تحت فرمان خداوند است. کائنات به عنوان یک نظام پیچیده و دقیق نشان دهنده قدرت و حکمت الهی است. بنابراین اینکه کائنات به عنوان یک نیروی مستقل بتواند به خواسته های انسان ها پاسخ دهد، با مبانی اسلامی سازگاری ندارد. در واقع هر گونه تأثیر گذاری نسبت داده شده به کائنات، از آن خداوند است که با اراده ی خود آن را انجام می دهد.

منبع: قیاسی کارگر مقدم، مهدی، افسانه جذب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.