http://ferghepajoohi.com/?s=%D8%B4%D8%A8%D9%87+%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AA
پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرماید: «مَنْ سَمِعَ رَجُلاً ینادى یا لِّلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُحِبُّهُ فَلَیْسَ بِمسلم»[1] ؛ هر کس صدای مظلومی را بشنود که از مسلمانان یاری می طلبد و به کمک او نشتابد، مسلمان نیست. همان طور که می بینید پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) ظلم ستیزی و یاری مظلوم را معیار مسلمانی می خواند. این معیار به حکم عقل و وجدان و انسانیت است که دستگاه استکبار آن را برنمی تابد زیرا انسان ها را مطیع و برده ی خود و ساکت و بی تفاوت در برابر ظلم هایش می خواهد. شبه معنویت های نوپدید از جمله سیستم های تئوریزه کردن این بردگی طلبی ستمگران است.

،از جدی ترین آسیب های شبه معنویت های نوپدید بر جامعه، دعوت پیروان و مریدان خود به گوشه نشینی انزوا و دوری از دغدغه ها و مطالبات اجتماعی است. آنها بیشتر این کار را برای کسب توجه و تمرکز لازم می دانند. اصل در چنین شبه معنویت هایی توجه، تمرکز و مدیتیشن است. از این رو هر چیزی که موجب تقویت این حالت شود خوب و با ارزش و هر چیزی که موجب ضعف در تمرکز و توجه شود بد و بی ارزش قلمداد می شود.

این شاخصه را می توان به وضوح در بسیاری از شبه معنویت های نوپدید فعال در کشورمان نیز مشاهده کرد. آنان روحیه ی خود محوری، تساهل، تسامح و بی اعتنایی به سعادت یا شقاوت دیگران، بی تفاوتی اجتماعی و اینکه هر کس مسئول خودش است و راه معنویت راهی شخصی است. بی اعتنایی به مسائل سیاسی اجتماعی و فرهنگی مهم جهان و امثال آن را القا می کنند.

معنویت های نوپدید یا عرفان های کاذب به ویژه در قالب های مدرن همچون قانون جذب، یوگا و مدیتیشن خود را به عنوان راه حل هایی برای رسیدن به آرامش و موفقیت معرفی می کنند.

این جریان های نوظهور که در ظاهر به دنبال ایجاد تغییرات مثبت در زندگی انسان هایند اغلب از طریق وعده های جذاب و زبان عامه پسند، اذهان مردم را به خود جلب می کنند اما در واقعیت نه تنها کمکی به حل مشکلات انسانی از آنها برنمی آید بلکه موجب گمراهی، ترویج ایدئولوژی های غیر واقعی و در نهایت مخاطرات اخلاقی و اجتماعی می شوند. یکی از مهم ترین این جریانات، قانون جذب است که بر اساس آن افراد می توانند از طریق افکار مثبت و تجسم آرزوها جهان را به نفع خود تغییر دهند.

این قانون غیر علمی را می توان یکی از شبه معنویت های نوپدید هم دانست در نقد آموزه های این تفکر باید دانست اگر کسی پناهنده ی اوهام خود شود و چشم از جهان واقعی فروبندد، دیگر نمی تواند حقیقت دنیا را درک کند و پیام آن را دریابد.

در این شرایط فرد ارزش های دنیا را بر افکار و احساسات خود حاکم می کند و دنیا مداران را در اوج شایستگی و ارزشمندی می نشاند ظلم ها و پلیدی های آنها را ندیده می گیرد و چه بسا قدرت و ثروت را نشانه ی قدرت و لیاقت آنها به شمار می آورد! ضمن اینکه این پیامدها را هم دارد غرق شدن در آرزوها، توجه نکردن به اخبار و نادیده گرفتن بدی ها، چون بنابر ادعای سخنگویان قانون جذب توجه به آنها موجب رخ دادن آنهاست. بدین ترتیب روند بصیرت زدایی، تحمیق و خام کردن مردم آسان و گسترده می شود.[2]

معنویت های نوپدید یا همان عرفان های کاذب با وانمود کردن به معنویت به دنبال جذب افرادند. آنها با وعده ی رسیدن به آرامش به جذب مردم می پردازند اما نسخه ی این جریان های نوظهور آرامشی خیال محور و گریزان از واقعیت است، ظلم پذیری یا نادیده گرفتن ظلم را مشروعیت می بخشند و آن را به اسم معنویت به مردم القا می کنند آنها تأکید می کنند: اخبار را گوش ندهید؛

خبر بد یعنی انرژی منفی انرژی منفی چیست؟ آیا فرار از واقعیت راهکاری برای دستیابی به آرامش است؟ اگر من کتک خوردن کودکی مظلوم را در کنار یک خیابان ببینم، باید رو برگردانم تا انرژی منفی جذب نکنم؟! کسی که با فرار از واقعیت می خواهد به آرامش برسد در واقع وجدان خود را فریب می دهد و به اصطلاح وجدان کشی می کند. قانون جذب، یوگا و مدیتیشن و بسیاری از معنویت های نوپدید در این دسته می گنجند؛ وجدان هایی که در نهایت حامی ستمگران و ظالمان می شوند. بودای ساکت در برابر ظالم در واقع ظالم است این حقیقتی است که ظلم پذیران حامی این شبه معنویت ها نمی توانند از آن فرار کنند.

یکی از مهم ترین انتقادات به معنویت های نوپدید، به ویژه در قالب قانون جذب این است که این جریانات غالباً به نوعی فرار از واقعیت و وجدان کشی دامن می زنند. در این گونه آموزه ها گفته می شود فرد برای رسیدن به آرامش باید از افکار منفی دوری کند و در معرض هیچ گونه انرژی منفی ای قرار نگیرد. این دیدگاه هنگامی که با مسائل اجتماعی و انسانی روبه رو می شود، به ویژه در مواجهه با ظلم و ستم، بشدت آسیب زاست.[3]

به همین دلیل است که می بینیم که وین دایر از سردمداران شبه معنویت های نوپدید در کتاب عرفان داروی دردهای بی درمان به ترویج روحیه ی مدارا با ظالم و ستمکار می پردازد و صراحتاً می گوید به جای اینکه نسبت به تروریسم و جنگ اعلام انزجار کنید، طرفدار صلح باشید…. علیه هر چیزی بایستید، همان چیز علیه شما خواهد ایستاد به جای ابراز انزجار از مواد مخدر و مبارزه با آن، کودکان را در راه انتخاب صحیح زندگی یاری کنید. این شعار علاوه بر تقابل قطعی با متون دینی در خدمت آمال استکبار جهانی، ظالمان متجاوزان و مفسدان است.

وین دایر این سؤال را بی جواب می گذارد که برای مبارزه با کسانی که به زور وارد حریم شخصی ما می شوند چه باید کرد ؟ با شعار نادرست وین دایر و ترویج این تفکر در سطح جامعه همان طور که در مقدمه این نوشته بیان شد هیچ کس خود را در مقابل جنگ طلبی قدرت های سلطه گر مسئول نمی بیند و آنگاه همه ی موانع از سر راه متجاوزان و ظالمان به کنار خواهد رفت و ظلم پذیری نهادینه و گسترده می شود. در واقع خواننده ی آثار او به مرور یاد می گیرد که هیچ چیز را جدی نگیرد و با ظالمان مدارا کند.

از آنجا که ظلم ستیزی و مقابله با ستمگران یکی از معیارهای عقلی و وجدانی حقانیت است بسیاری از شبه معنویت های نوپدید در همین مرحله مردود شده و وابستگی مستقیم یا غیر مستقیم خود را به دستگاه ظلم و استکبار جهانی نشان داده اند.

منبع: قیاسی‌کارگرمقدم، مهدی،  افسانه جذب، موسسه فرق و ادیان حق پژوهی، سال چاپ: 1404

 

[1] محمدبن یعقوب کلینی ، الکافی ،محقق و مصحح علی اکبر غفاری و محمد آخوندی ،چاپ چهارم ،تهران ،دار الکتب الاسلامیه ، 1407 قمری ، باب الاهتمام بامور المسلمین و النصیحه لهم ونفعهم، ج2، ص 164

[2] نگاهی متفاوت به قانون جذب، پیشین، ص129

[3] وین دایر، عرفان،داروی دردهای بی درمان، ص 228

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.