مقایسه رابطههای همتراز مبتنی بر برابری با رابطههای اقتدارگرایانه فرقهها
رابطه افراد در محیط های مختلف اجتماعی دارای اختلاف است. فردی که در یک اداره و سازمان مشغول است دارای نوعی روابط سازمانی با همکاران و سلسله مراتب است، یا فردی که عضو یک حزب سیاسی است دارای روابط و تعاملات خاص با هم حزبی ها و مردم در اجتماع می باشد، فردی که در یک محیط علمی مثل دانشگاه اشتغال دارد دارای نوعی دیگر از روابط با افراد مختلف دارای رتبه علمی اعم از رئیس دانشگاه، اعضای هئیت علمی و دانشجویان می باشند و… .
اگر با نگاهی نقادانه و با تأمل به این روابط که ذکر شد نظر بیفکنیم، متوجه می شویم که علی رغم اینکه روابط در محیط های مذکور با هم فرق دارد، اما بر این روابط غلظت بالایی از عقلانیت و منطق انسانی و حتی اسلامی حاکم است. یعنی درست است که در این محیط های مختلف اجتماعی روابط بالادستی و پایین دستی وجود دارد ولی این روابط دارای چهارچوب های منطقی و عقلانی و آزادانه است. درست است استاد بر دانشجو حق احترام و تا یک حدی فرمانبری دارد، ولی همین دانشجو می تواند محترمانه نقد کند، حتی نظر استاد را رد کند بدون اینکه ایرادی در روابط دو طرف ایجاد شود.
اما در بعضی گروههای اجتماعی این روابط طور دیگری است و منطق انسانی و اسلامی حاکم نیست بلکه فرد پایین دست و عضو باید اطاعت بی چون و چرا نماید. که مصداق واقعی آن فرقه ها هستند که روابط بی افراد دوسویه نیست بلکه از بالا به پایین است و عضو فرقه باید دستورات را مطابق اوامر اجرا نماید.
در ادامه متن، برای شفاف سازی این روابط، مقایسه ای بین روابط برابر و آزادانه با روابط اقتدارگرایانه و حتی آزارگرایه در چند محور به صورت خلاصه صورت گرفته که برای مخاطبین محترم روشنگر باشد و نشان می دهد که در فرقه ها میزان روابط انسانی و اسلامی چطوری و به چه میزان رعایت می شود که اصولا با معیارهای اسلامی اصلا قابل انطباق نیست. لذا عضو فرقه ها شدن درصد بالایی از شخصیت انسانی را از بین می برد و آزادی های مشروع و طبیعی اعضاء را لگد مال می نماید. بزرگترین مشکل اعضاء فرقه این است که هویت واقعی آنها به عنوان یک انسان آزاده و متفکر به شدت خدشه دار می گردد.
ارتباط با ما: ferghepajoohi@gmail.com